همیشه توی آغاز کردن هر کاری یه جورایی کلمات نمیشه ، آخرش چی میشه ، اگه خوب نشه و خلاصه کلی کلمات و جملات امثال اینا تو ذهنم رخنه می کنه.آخه چرا باید اینجوری باشه؟ اگه تو این سن و سال و تو این کارای کوچیک بمونم پس میشه گفت وایبحال بعداً که میخوام کارای بزرگ انجام بدم(همچین میگم کارای بزرگ انگار میخوام چه کار کنم!!!!!)اصلاً بذارید راستشو بگم(البته تا الانشم دروغ نگفتم)ولی در کل از همون بچه گی هم تو شروع کردن مشکل داشتم...مثلاً تو شروع کردن درس هم مشکل دارمو نمیدونم از کجا باید شروع کنم.هی همیشه موقع درس خوندن با خودم میگم اگه تموم نشه،اگه سوالها رو بپیچونه چی؟تروخدا میبینید چه سوالهایی تو ذهنم میاد!!!!این 2 تا که گفتم فقط تعداد اندکشه اگه بدونید چه سوالها و فکرای مزخرفی میاد تو ذهنم!!! ولی پشتکارم خوبه (به خدا نمیخوام از خودم تعریف کنم،چون تعریفی نیستم)اگه شروع کنم و استارت اولیه زده بشه تا آخرش میرم،آخره آخرش.یه چیزیم که هست اینه که اگه یه کاری رو شروع کنم دیگه تموم کارای دیگه تعطیل میشه و تا اون کارو تموم نکنم سراغ کار دیگه ای نمیرم.والا به خدا خودمم نمیدونم که کارام درسته یا نه اما میدونید فکر که می کنم به کارام میبینم وقتایی که با عشق و علاقه میرم سمت یه کاری اون کارو با موفقیت تموم می کنم.البته این فکر منه ها، شاید شماها نظرتون چیز دیگه ای باشه که در هر حالت محترمه(اینم از ادبم).وای این بالا رو نگاه کن!!اینجارو!! بازم واسه یه کلام حرف این همه مقدمه چینی کردم. اینم یکی از ایرادامه ها.البته خیلیا میگن خوبه، خودمم نظرم راجع به این کارم مثبته ولی خوب همیشه آدم باید فکر مخالفینشم باشه(زنده باد مخالف من!!! مورچه آدمو گاز بیگره ولی آدمو جو نگیره) که اونا ناراحت تر از این نشن و تا آخرش پای صحبتت بشینن.طفلی شب نوشته ها هم به همین دردای من دچار شده، هی شروع میکنه(از سال 83) و دوباره خیلی زود تموم میشه چون کم میاره،چون به ایده آلش نمیرسه.اصلاً چرا این همه چون و چرا. بیخیال همشون. اینبار شب نوشته ها دلش میخواد حرف دلشو هرجور که هست بگه. از هرچی میخواد باشه.عکس، خاطره، مطالب سایتهای مختلف(البته با ذکر منبع، چون به خدا پیغمبر اعتقاد دارم!!!دوباره جوگیر شدم) و آخره آخرش عشق که از هر موضوعی جوادتره و من خودم همیشه میگم اگه مطلبم ندارم و کفگیرم به ته دیگ خورده نباید ازاین عشق های بیریخت استفاده کرد ، چون واژه ی مقدس عشق رو هم می بریم زیر سوال. (با این حرفم کلی به تعداد روشنفکرانی که از شب نوشته ها دیدن خواهند کرد اضافه شد!!!) خلاصه دیگه بیشتر از این نه خودمو لوس میکنم نه شما رو دچار سردرد. فقط این آخری چیزایی رو میگم که اول یادم رفت بگم: به نام خدا، سلام به همه.یا علی مدد.