شنبه شده.از روزی که مامان اینا رفتن 3روز تمام گذشته.صبح خواب موندم و کلاسم که میشد گفت جلسه ی اولش بود مالیده شد ولی خدا رو شکر غیبت نخوردم چون اساتید محترم هنوز لیستی واسه حضور غیاب نداشتن!!!ساعت 9 نیما بیدارم کرد.بازم مثل بقیه روزها ناصر و امیر صبح زود رفته بودن.حالا میگم صبح زود فکر نکنی قبل از طلوع آفتاب!!!نه،حدوداً ساعت 8.اون 2تا زودتر میخوابن و زودتر هم بیدار میشن.صبحونه رو که با نیما خوردیم قرار شد که تا انقلاب با هم بریم.من رفتم صورتمو اصلاح کردم و دوش گرفتم و رفتیم انقلاب و اونجا مصطفی و ایمان(ایمان از دوستای دانشگاهه،یه زمانی خیلی باهاش صمیمی بودم ولی الان یه کم کمتر شده البته هنوزم خونه ی همدیگه میریم)رو دیدیم.با نیما خداحافظی کردم و بهش گفتم شب زودتر بیاد.با مصطفی یه سر رفتیم پیش امیر حسین که تو داروخونه پسرداییش کار میکنه و دیدمش و یه کم سربه سرش گذاشتم گفتم میمردی منم صبح زود بیدار میکردی که کلاسم رو برم!!!خلاصه کلی خندیدیم و با مصطفی رفتیم دانشگاه که حذف واضافه کنه و درسایی رو که نتونسته بوده برداره رو اخذ کنه.ظهر برگشتیم خونه و ناهار خوردیم و باز رفتیم دانشگاه سر کلاس مصطفی اینا که پیشرفته 2 داشتند.کلاس بدموقعی بود.من کلی خسته بودم و فقط داشتم چرت میزدم و به مصطفی دری وری میگفتم که چرا منو آورده سر این کلاسشون که اینقدر خسته کنندست.موقع برگشت حمید که از بچه های اصفهانه و با من خیلی صمیمی رسوندمون داخل شهر.هرچی بهش تعارف کردم نیومد و ما هم یه کم خرید کردیم و برگشتیم خونه.من که خیلی خسته بودم.یه کم دراز کشیدم و بعدش ظرفهای ظهر رو شستم و موندیم منتظر بروبچ که بیان و شام درست کنیم و حال کنیم.ساعت 7 همشون اومدن و کلی بازم خندیدیم.از امشب مصطفی هم به جمعمون اضافه شده بود.

یک شنبه که شد دیگه کلاس نداشتم.فقط ناصر کلاس داشت که زود از خونه زده بود بیرون تا برسه به درس و مشقش!!!اونروز کار خاصی نکردیم تا شب که ایرج هم اضافه شد(متولد 64 و فارغ التحصیل کارشناسی حسابداری،تو دانشگاه باهاش آشنا شدم و باهاش صمیمی شدم.بچه مثبته.خیلی باهاش حال میکنم!!!)از دانشگاه گفتیم و خلاصه همه ی مسئولین دانشگاه رو شستیم و پهن کردیم و خشک کردیم گذاشتیم تو کمد!

دوشنبه...بازم هیچ کدوم کاری نداریم.امیر و ناصر مثل همیشه صبح زود ترک دیار کردن و رفتن.ما هم که از خواب بلند شدیم صبحونه نداشتیم.یه لیوان شیر خوردیم و رفتم یه دوش بگیرم....روز خوبی بود...رفتیم یه سر بیرون و خوش گذروندیم.قرمه سبزی که مامان گذاشته بود تو فریزر گرم کردیم و همه خوردن و از دست پختم تعریف کردن!!!!امشب برنامه نود رو دیدیم.کنفرانس مطبوعاتی امیر قلعه نوعی بعد از دربی  و دعوای بیژن کوشکی با مسئولین ورزشگاه آزادی و گفتگوی تلفنی فردوسی پور با قلعه نوعی رو دیدیم و حسابی حال کردیم(من استقلالی هستم ولی از قلعه نوعی زیاد خوشم نمیاد)به عنوان دسر بعد از قضا بستنی هایی رو که خریده بودم رو خوردیم و میوه آوردم و آهنگ گذاشتیم و دوباره نشستیم حرف زدن تا 3 و 4 .امیر و ناصر زودتر از هممون خوابیدن.

سه شنبه محمد و سعید هم از تهران به ما ملحق شدن.مصطفی دیگه نموند و رفت محلات تا واسه عروسیه داییش کمک کنه.ایرج هم دیگه امشب نبود.اما بجاش محسن همون دوستم که فارغ التحصیل کارشناسی کامپیوتر اومد واسه هزارمین بار فیلم آواز قو رو از تو آرشیو درآوردم و با بروبچ نگاه کردیم و آهنگ گذاشتیم و کلی بزن و برقص راه انداختیم و کسایی رو که تا حالا رقصاشون رو ندیده بودیم به رقصیدن مجبور کردیم و خلاصه خیلی چیزا دیدیم جز رقص!!!!من که اینقدر رقصیده بودم که حسابی عرق کرده بودم.تا ساعت 4 ادامه داشت.ساعت 4 نشستیم به مسخره بازی درآوردن که همسایه بغلی نتونست تحمل کنه و پاشد اومد سراغمون و میخواست 110 خبر کنه و ما هم داشتیم کلی بهش میخندیدیم اونم که دید اوضاع به نفعش نیست رفت خوابید و دیگه هم سراغمون نیومد ولی باید قبول کرد که کارش اشتباه بود که داشت از شیشه نورگیر داخل رو نگاه میکرد و میخواست که ما در پشت بوم رو واسش باز کنیم.

چهارشنبه رفتیم دانشگاه.کارگاه حسابداری داشتم با استاد لعل بار که خیلی دوسش دارم.کلاسش زود تموم شد و برگشتیم داخل شهر و خرید کردیم و دوباره برگشتیم خونه.من که از زور خستگی خوابم برد یه 2 ساعتی و محمد و سعید هم مثل همیشه وحشی گری کردن.بیدار که شدم دیدم هنوز هیچکدوم نیومدن.زنگ که زدم فقط تونستم امیر رو بیارم.اونم اومد زود گرفت خوابید.مثل اینکه بچه ها از اسم 110 حسابی ترسیده بودن!!!آخر شب ایرج sms زد گفت میخوام با علی و جواد(از بچه های دانشگاه و از همخونه ای های ایرج که به من هم ارادت داشتند)بیام یه سری بزنیم ما هم خوشحال شدیم و یه کم مرتب کردیم و چایی درست کردیم.بچه ها اومدن و خوش گذروندیم.ساعت 2 بود که رفتن.

5شنبه صبح از ساعت 8 کلاس داشتم.تا 6:30 بعد از ظهر.روز خوبی نبود واسه من.اما شبش دوباره همه بروبچ دوره هم جمع شدیم و زدیم رقصیدیم و ماکارونی درست کردیم و ساعت 2:30 شام خوردیم .روزش که اصلاً خوب نبود ولی شبش یه کم شاد بودم.راستش یاد جمعه که می افتادم که همه قراره از پیشم برن دلم میگرفت.دلم نمیخواست تموم شه.روزای خوبی بود.خیلی حال کردیم.

بهترین اتفاقی که تونست این ناراحتی رو از وجودم تا حدودی پاک کنه صحبت کردن با فرگل بود تو اینترنت.خیلی خوشحال شدم.خیلی.دلم خیلی واسش تنگ شده بود.خیلی هم دوسش دارم.کلی با هم حرف زدیم و قرار شد که از این به بعد شب نوشته ها رو دوتایی اداره کنیم و من هم واقعاً از این قضیه خوشحال شدم و کاملاً پذیرفتم.چون نوشته های طرف مقابلم که فرگل باشه رو خیلی دوست داشتم و همیشه آرزوی کار کردن با یه کسی مثل اونو داشتم....

جمعه شد.امیر رفته.ناصر هم صبحونه خورده رفته.نیما بیدارم کرد.داشت میرفت.منو محمد و سعید خونه رو مرتب کردیم و اونا هم ساعت 3:30 رفتند تهران...ناصر هم که اومده بود سه چندتا عکس واسش رایت کنم بعد اتمام کارش رفت.نیما هم اومد از رو هارد من آهنگای کوروش یغمایی و هایده و معین و ویگن و رو رایت کرد و رفت....تنها موندم...مامان اینا ساعت 11:30 میرسن.خونه تمیزه.دلم واسه این روزایی که گذشت و این خوشگذرونیها تنگ شده.خیلی زود گذشت....بی خیال...الانم دارم مرگ تدریجی یک رویا رو میبینم...تموم شد...

 در پایان این خاطره به فرگل خوبم خوش آمد میگم و آرزو میکنم که شب نوشته ها با اومدن فرگل رنگ تازه ای بگیره و خلاصه بتونیم در کنار هم خوب کار کنیم.

فرگلکم خوش آمدی